Në një kolegj ushtarak në veri të Teheranit, komandanti Hossein Dadvand drejton trajnimin e mijëra ushtarëve iranianë për skenarët e ardhshëm të luftës. Megjithatë, për të kuptuar drejtimin që po merr kjo “e ardhme”, vëmendja e tij – dhe e shumë strukturave të tjera ushtarake në Iran – është përqendruar te një konflikt aktual: lufta në Ukrainë.
Një analizë e gjerë e artikujve të ndryshëm të botuar në revista ushtarake iraniane tregon se Teherani po e studion në detaje përvojën e luftës Rusi–Ukrainë, me synimin për të nxjerrë mësime konkrete për modernizimin e ushtrisë. Në qendër të këtyre analizave qëndron përdorimi i dronëve, të cilët kanë ndryshuar mënyrën e zhvillimit të luftës moderne.
Sipas vlerësimeve të studiuesve ushtarakë iranianë, konflikti në Ukrainë ka treguar se epërsia në fushëbetejë nuk varet më vetëm nga armët tradicionale si tanket apo avionët, por gjithnjë e më shumë nga teknologjitë e lira, të shpejta dhe të adaptueshme.
Në këtë kontekst, Dadvand ka theksuar nevojën për rritjen e prodhimit të dronëve, përfshirë përdorimin e teknologjive të reja si printerët 3D, si dhe për integrimin e inteligjencës artificiale në sistemet e armatimit. Ai ka propozuar gjithashtu krijimin e njësive më të vogla, më fleksibël dhe më të lëvizshme në terren.
Studimet iraniane nuk ndalen vetëm te aspekti teknologjik. Ato analizojnë edhe faktin se si një shtet më i vogël, si Ukraina, ka arritur të rezistojë ndaj një fuqie shumë më të madhe ushtarake, si Rusia, duke nxitur reflektime mbi strategjinë dhe organizimin e vetë ushtrisë iraniane.
Këto analiza kanë hapur debate të brendshme mbi nevojën për reforma, veçanërisht në planifikimin afatgjatë, proceset e rekrutimit dhe modernizimin teknologjik të forcave të armatosura.
Një fokus i veçantë po i kushtohet edhe luftës kibernetike dhe përdorimit të inteligjencës artificiale në operacione dhe vendimmarrje ushtarake. Paralelisht, në diskutimet strategjike përfshihen edhe çështje si pajisja me armatime të avancuara, përfshirë avionë luftarakë Su-35 nga Rusia, që kanë sjellë edhe dallime mendimesh brenda strukturave ushtarake.
Përtej dimensionit teknik dhe strategjik, këto publikime japin edhe një pasqyrë më të gjerë mbi mënyrën se si mendon ushtria iraniane. Sipas analistëve, ato funksionojnë si një hapësirë e kontrolluar ku testohen ide dhe sinjalizohen prioritetet e brendshme, duke reflektuar qasjen e Teheranit ndaj luftës moderne dhe rivalitetit me fuqitë e mëdha.
Në të njëjtën kohë, në këto materiale dalin në pah edhe sfida të brendshme, si problemet në infrastrukturën mjekësore ushtarake, çështjet sociale brenda akademive dhe shqetësimet për motivimin e trupave.
Në një kontekst global ku luftërat po bëhen gjithnjë e më teknologjike dhe asimetrike, përvoja e Ukrainës po shërben si një referencë e rëndësishme për mënyrën se si Irani po përpiqet të përshtasë strategjinë e tij ushtarake për të ardhmen.
ARRSH hap tenderin 5.24 milionë euro për lidhjen e Unazës Verilindore me Rrugën e Arbërit
