Rreth 10-11 vite me pare per Shqiperine filloi nje ere e re ne futboll. Per merite padyshim te trajnerit DeBiasi, ekipet kombetare te Shqiperise hapen dyert per shume djem te talentuar qe po “mbinin” ne kampionatet e Europes.
Perveç djemve te Kosoves shume prej te cileve kishim vite qe i mohonim, ne horizont u shfaqen edhe ata te emigracionit nga Shqiperia tashme te rritur dhe trajnuar ne vende elite te futbollit Europian.
Me kujtohet qe ne neper media atehere kam thene i ngazelluar dhe sigurisht me naivitet qe futbolli shqiptar ka nje te ardhme te garantuar. Se se paku 15-20 vitet e ardhshem ekipeve tona kombetare s’do t’i mungojne asnjehere lojtaret e talentuar dhe alternativat cilesore per çdo pozicion.
Sidomos optimist ne ate kontekst te bente puna qe kishte filluar trajneri De Biasi. Jo sepse nuk kishim patur me pare trajnere profesionalisht cilesore. Perkundrazi.
Por sepse ai fillloi te kristalizoje elementet e pare te nje shkolle shqiptare te futbollit kombetar te mbeshtetur dhe pershtatur sipas psikollogjise, tipollogjise se futbollisteve tane dhe sipas karakteristikave te grupit dhe te individit shqiptar.
Besoj qe opinioni nuk ka harruar se paku perpjekjet e tij per te krijuar frymen e nevojeshme ne skuader por edhe tek publiku gje qe na mungon aqe shume sot.
Gjeste te tilla si letrat e hapura drejtuar lojtareve, promovimi i “Xhamadani vija-vija” ne rolin e nje “himni” te dyte te kombetares si dhe mjaft veprime te tjera te benin te mendoje se ai njeri kishte nje plan dhe per here te pare dikush ne FSHF e dinte se ç’po bente dhe se ku do shkonte ekipi kombetar.
Po nuk qe e thene qe endrra te vazhdonte. Me sa duket “Haxhi Qamilizmi” nuk paska qene vetem nje ngjarje e veçuar ne historine tone por nje mallkim qe po na ndjek kembe pas kembe. Dhe fati i keq e paska dashur qe “Haxhi Qamilet” te bejne fole edhe ne futboll.
De Biasin e larguam. Ai duhet te ikte sepse guxoi te mendoje se suksesi i Europianit te Frances ishte i tij. Çfare mosmirenjohesi?! E hoqem qafe me marifet dhe u kthyem te bejme ajme “business as usual”.
Perzgjodhem per strateg te kombetares nje aspirant-trajner te cilit i dhame stolin e Shqiperise ku duhet te perpiqej me te gjitha forcat qe te behej trajner.
Dhe ai ja doli qe ne shume pak kohe te zhbente çfare kishte bere “mosmirenjohesi” ne kater vjet dhe nisi menjehere nga puna “ndertimtare”.
Per kete i dhame ne dispozicion tre, kater apo pese kompeticione (kush doli ti numeroje xhanem?!) te cilat i quajtem periudha testimi per ndertimin e skuadres se ardheshme.
Kuptohet qe kjo mori disa vite kohe por ishte pjese e strategjise shume te “studjuar” te ndertimit te nje super skuadre, tip Milan i kohes Sacchi.
Dhe na erdhi shume çudi kur kuptuam qe aspiranti jo vetem qe nuk e mbante mend si ndertohej nje Milan tip Sacchi po ai malukat nuk dinte as ç’te bente me copat e kombetares qe kishte ç’montuar.
Atehere, ne filozofine e kenges “Dashurine e pare dhurova per te njohur nje njeri”, vendosem ta heqim qafe dhe te nisemi per nje fillim te ri, me nje strategji te re. “Bom gabim o Bab. Milani tip Sacchi nuk behet dot pa treshen hollandeze” Keshtu qe vendosem te synojme nje Napoli tip Reya.
Dhe u nisem prape per udhe. Sakrifikuam prape disa vite dhe disa kompeticione. Ne po plakemi por ama femijet tane do te gezojne nje ekip kombetar fantastik.
Sepse kesaj radhe nuk ka shans qe trajneri te kete harruar si behet nje Napoli tip Reya. Jo per gje po sepse e kemi zgjedhur qe trainer te jete vete i madhi Reya.
Ne fakt ca njerez disi te ditur te tipit Ferguson apo Wenger qe ashtu si Reya u plaken ne futboll kane thene se qe te ndertosh nje ekip kombetar eshte nje pune krejt tjeter nga ajo e te ndertuarit te nje ekipi klubi.
Per vehten e tyre ata refuzuan shume oferta fantastike per te drejtuar skuadra te medha kombetare. Po ne nuk e kishim lexuar ate liber. E ku na lene punet te lexojme xhanem!!
Dhe per dreq ndodhi qe i madhi Reya u ngaterrua diku rruges dhe nuk arriti dot ne “kasabah”. Po ç’na bere keshtu?! Je dhe burre i vjeter! Epo paske qene trajner koti pra! Ç’do bejme tani? Ndoshta edhe Napolin tip Reya s’e ndertojme dot.
Nuk kemi lojtare per ate nivel. Mbase duhet te ndertojme nje Breschia tip Mazzone?! Si thua ti o Bab?! Pyesni nje here a eshte mire me shendet Mazzone?! Sa leke do me ardh te ne ai? Dhe historia vazhdon …
Nuk mund te rrihet pa qeshur po ne fakt eshte per te qare. Eshte tashme e sigurte qe “Haxhi Qamilizmi” ne FSHF i humbi Shqiperise rastin e arte qe nderkohe te kishim ndertuar nje skuader se paku te rangut te mesem, me profil te veçante, qe ta donim dhe ta mbeshtesnim te gjithe ne humbje e fitore.
Po kjo nuk eshte me e keqja. Une kam frike se 10 vjeçari qe shkoi nuk i vjen me Shqiperise.
Ai ishte momenti yne i arte ne futboll. Ate fryme e ngrine tek e preken me gishta te pista dhe ndoshta s’do te mund ta rikthejme me kurre.
Kam frike se tani e tutje do shohim thjesht nje rutine me lojtare qe vijne dhe ikin, me ulje ngritje sipas rastit dhe aq, asgje me shume.
Gjynah dhe turp! Per te ditur çfare eshte “Haxhi Qamilizmi” nuk ka nevoje te shkoni ne muze. Shkoni ne FSHF.
