“Barbie” i Greta Gerwig mund të jetë filmi më i suksesshëm financiarisht i drejtuar ndonjëherë nga një regjisore dhe me fitimin më të madh të vitit 2023.
Por u mposht në arkat në Itali nga një film tjetër, i realizuar gjithashtu nga një grua dhe që flet drejtpërdrejt në lidhje me përvojën femërore.
There’s Still Tomorrow (C’è Ancora Domani), nga aktorja, shkrimtarja dhe këngëtarja 50-vjeçare Paola Cortellesi, tani po publikohet në të gjithë Evropën, përfshirë Britaninë e Madhe . Ai u bë një fenomen në Itali vitin e kaluar, duke marrë më shumë para se Barbie dhe Oppenheimer.
Që nga muaji i kaluar, ka siguruar 31.5 milion paund fitime në kinema dhe është filmi më i suksesshëm i realizuar ndonjëherë nga një grua italiane.
Paola Cortellesi tha për BBC News se ende nuk mund ta besojë suksesin e tij.
“Unë kam qenë aktore për gati 30 vjet, dhe kam shkruar skenarë për 10 vitet e fundit, tani kam bërë filmin tim të parë në moshën 50-vjeçare. Dhe për të ndarë ekranin dhe arkën me një film të madh si Barbie, që gjithashtu ka të bëjë me përvojat e grave, duhet të jetë një gjë e mirë.”
Megjithatë, arsye pse There’s Still Tomorrow mund të ketë arritur një akord të tillë në Itali, është se heroina, Delia, (e luajtur gjithashtu nga Cortellesi) vuan abuzim të dhunshëm fizik dhe emocional nga i shoqi.
Në film, Delia është një shtëpiake dhe nënë që jeton në varfëri në Romën e pasluftës në vitin 1946, viti kur gratë italiane morën për herë të parë votën.
Megjithatë, historia e filmit rezonon me audiencën bashkëkohore italiane. Sipas statistikave të fundit të policisë, 120 gra u vranë në Itali në vitin 2023 , rreth një në çdo tre ditë. Raporti tha se pak më shumë se 50% e tyre u vranë nga partnerët ose ish-partnerët. Një e katërta e tyre u vranë nga fëmijët e tyre – në 89% të atyre rasteve, djali i tyre.
Çështja e femicidit shpërtheu në Itali në nëntor 2023, disa javë pas publikimit të There’s Still Tomorrow. Protesta masive u mbajtën për vrasjen e studentes 22-vjeçare Giulia Cecchettin , e dyshuar e vrarë nga ish-i dashuri i saj, i cili është në pritje të gjyqit.
Funerali i saj u ndoq nga mijëra njerëz dhe vdekja e saj shkaktoi protesta të mëdha dhe thirrje për më shumë mbrojtje për gratë.
Cortellesi thotë se filmi i saj tenton pjesërisht të eksplorojë një mentalitet kulturor që ajo argumenton se “ka vazhduar për mijëvjeçarë”.
Të ashtuquajturat “krime pasioni” u kriminalizuan në Itali vetëm në vitin 1981 dhe në korrik 2023, gjyqtarët në Romë u bënë tituj në mbarë botën kur një kujdestar shkolle u lirua nga akuza për ngacmimin e një nxënëseje 17-vjeçare, sepse sulmi seksual zgjati më pak se dhjetë sekonda.
“Por femicidja është shpesh fundi tragjik i diçkaje që nuk filloi në atë mënyrë. Ajo që ne nuk dimë është historia që kulmon me një akt të tmerrshëm dhune dhe një vdekje të një gruaje çdo 72 orë në Itali. Ne mundemi vetëm konkludoj një histori dhune e cila shpesh as nuk u paraqitet autoriteteve para se të përshkallëzohet.”
Regjisorja thotë se temat e dhunës ndaj grave kanë qenë pjesë e skenarit të saj prej vitesh, si dhe në punën e saj në skenë dhe ekran si aktore, ndonëse thotë se nuk e ka përjetuar vetë.
“Doja të bëja një film bashkëkohor të vendosur në të kaluarën në mënyrë që të krahasoja çfarë ka ndryshuar dhe çfarë ka mbetur e njëjtë,” shpjegon ajo.
“Ne tani, si gra, mund të kemi disa të drejta dhe garanci, por ajo që nuk ka ndryshuar në shoqëri është ky mentalitet që shtrembëron dashurinë dhe e kthen atë në zotërim. Kjo është arsyeja pse ne kemi nevojë për edukim më të mirë.”
