Këtë vit na janë servirur disa filma të shkëlqyer, por edhe shumë prodhime katastrofike. Kritikët e The Guardian kanë përzgjedhur disa nga katastrofat kinematografike të vitit.
Saturday Night
“Edhe super-fanatikët e legjendarit emision komik amerikan Saturday Night Live do të përballen me vetë-mbushjen dhe vetë-admirimin e padurueshëm të këtij filmi lodhës nga regjisori dhe bashkoshkruesi Jason Reitman.”
Snow White
“Këtu kemi një version të ri muzikor live-action të përrallës së Borëbardhës, një lloj qasje anti-Wicked ndaj historisë dhe një makineri parash për merçandajz. Ndërsa filmat e tjerë përfytyrojnë në mënyrë lozonjare historitë e personazheve të këqij, ky luan historinë drejtpërdrejt, me rregullime të kujdesshme revizioniste. Të gjitha këto janë të dhimbshme dhe duket se synojnë të shmangin reagime negative, por në një nivel bazik, identiteti i markës duhet të mbahet i paprekur.”
Partir un Jour
“Gala hapëse e festivalit të Cannes mund të jetë një bast i madh: një vend shumë i ekspozuar, që pak filma e kërkojnë apo duan, dhe shpesh ata që marrin këtë vend janë ‘dardhat e mbushura’ të ekranit të madh. Një i tillë është ky muzikor pa energji dhe i mendjemprehtë – duket se flet për vlerat e ngrohta të qytetit të lindjes – që shpërbëhet si një jelek i shtypur nga një kamion 18 rrotash sapo protagonisti femëror hap gojën për të kënduar një nga këngët e shumta të tmerrshme të filmit.”
Alpha
“Tregimi i tejmbushur dhe pa humor është i padurueshëm dhe gjithçka këtu duket e pabindshme dhe e mërzitshme. Çdo linjë, çdo skenë ka emocionet e shtypura deri në maksimum, por duket e tepërt dhe e panevojshme.”
High Rollers
“Këtu kemi një kopje të lirë të Ocean’s Eleven me John Travolta, që e bën filmin e Soderbergh të duket si diçka nga Andrei Tarkovsky apo Ingmar Bergman… Është një veprë që ngadalëson zemrën me budallallëk dhe mungesë karizme, e prodhuar në mënyrë të paaftë dhe mjaft e mërzitshme, përveç kur defektet e saj bëhen kaq të dukshme sa nuk mund të mos qeshësh.”
Jungle Trouble
Çfarë thamë: “Me një personazh kryesor jashtëzakonisht të bezdisshëm të quajtur Mohsen, ky është një aventurë në xhungël që duket e përbërë si një monstrum Frankenstein nga kopjet e animacioneve të tjera të dobëta – që vetë janë të ngjitura nga filma shumë më të mirë.” – Catherine Bray
Jay Kelly
“Në këtë film të tmerrshëm, sentimental dhe të vetë-mbushur, George Clooney duket si një burrë që ka gjetur striknin në kapsulën e tij Nespresso dhe nuk kujton se cili nga dollapët në suitën e tij luksoze përmban antidotin.”
The Boatyard
“Ka diçka demoralizuese në pakuptimësinë e The Boatyard, mungesën e shpirtit, empatisë ose aftësive bazike të regjisimit. Aktrimi arrin një nivel të rafinuar të tmerrshëm që e bën të padurueshëm.”
Mission Alarum
“Askush nuk duket i sigurt se çfarë nënkuptojnë ‘ambasadat speciale’ të Sylvester Stallone, Mel Gibson dhe Jon Voight, apo nëse ndonjëri nga ky trio ka kryer detyra zyrtare. Por nga ky film, Stallone e zhgënjen tashmë publikun – duke bërë një film kaq të keq sa turpëron vetë kinemanë amerikane.”
Mr Blake at Your Service!
“Ajo që e bën këtë film kaq të vështirë për t’u parë janë interpretimet e pabesueshme të Malkovich në frëngjisht, me një theks të ngadalshëm dhe tipik amerikan… Tingëllon sikur Dr. Hannibal Lecter ka tymosur një sasi të madhe kanabisi dhe bën një imitim përbuzës të një kamarieri frëng që do të hajë.”
Tron: Ares
“Matricja e pakuptimësisë është ringjallur në këtë sci-fi të mërzitshëm, më shumë screensaver sesa film… Nuk ka dramë, rrezik apo interes njerëzor. Kjo sagë duket po aq e rëndësishme sa një CD-player në makinë.”
Christmas Karma
“Edhe pse gjithmonë jam i gatshëm të shijoj çdo variant të ri të A Christmas Carol të Dickens, dhe gjithashtu të dëgjoj nga regjisori Gurinder Chadha, ky film cinik i Krishtlindjeve është i rëndë, aktuar në mënyrë të paqartë dhe po aq i padëshiruar sa një mi i vdekur.”
Festa e çmendur për titullin botëror të Spanjës përfundon në tragjedi, humb jetën 13-vjeçari
