Ëndrrat e seksit janë shumë nga ëndrrat e zakonshme dhe të gjithë e dimë atë dilemën e të nesërmes. Çfarë ishte ajo ëndërr që pe? Pse nuk ishte partneri/ja? A ka ndonjë kuptim?
Sipas ekspertëve, kjo është fare e thjeshtë dhe e qartë. Ju dëshironi pasuri. Ëndrrat e seksit jo vetëm që tregojnë për çfarë keni nevojë, por gjithashtu çfarë dëshironi për veten. Seksi me një njeri të pasur mund të jetë një shenjë e qartë e dëshirës për t’u pasuruar.
Ti bën seks me dikë që është “nën urdhrat” e tua. Filloni të bëni një analizë të shkurtër: Çfarë pune bëjnë fiks ata? Janë krahu juaj i djathtë që di gjithçka për axhendën?
A nuk është e çuditshme që të ëndërrosh për një njeri që e ke parë vetëm pese minuta gjashtë muaj më parë? Nuk je vetëm! Kjo lloj ëndrre nuk do të thotë se domosdoshmërisht jeni të tërhequr pas tyre, por mund të keni patur një shkëndijë që nuk e keni kuptuar në kohë.
Nëse sheh në ëndërr sikur po bën seks me shokun/shoqen tënde të ngushtë edhe nëse nuk je i tërhequr fizikisht prej tyre, kujto 3 gjërat e para që ti lidh me atë njeri. Më pas, kujto që kjo lloj ëndrre lidhet më shumë me atë që ky person përfaqëson në jetën tënde, sesa vetë njeriun.
Ose mendoni se është shumë seksi dhe ke gjithë të drejtën e botës për të fantazuar seksualisht me të ose ka diçka nga arti i tij/saj që bën subkoshiencën tuaj ta mendojë.
Kjo ëndërr lidhet më shumë me ju. Njeriu i huaj përfaqëson një anë tuajën të cilën po përpiqeni ta njihni dhe ta përdorni në dobi të gjërave në jetë. Njeriu i panjohur përfaqëson dëshirën për t’u bërë më autoritarë në jetën e përditshme.
Eshtë subkoshienca që po të kërkon të gjesh një urë komunikimi me të. Nuk është mirë të mbushesh me urrejtje rreth vetes.
Ndonjëherë pjesa më interesante e ëndrrave të seksit nuk është personi tjetër, por vendi ku e bëni. Nëpër ëndrra, vendodhjet simbolizojnë aspekte të ndryshme të jetës si: jetën familjare, vendin e punës, atë personale apo shoqërore. Seksi në një vend publik simbolizon atë pjesë të jetës që ta njohin mirë të gjithë.
Milan Skriniar njofton largimin nga Inter dhe zbulon klubin e riMilan Skriniar është zyrtarisht lojtari më i ri i PSG. Mbrojtësi, tashmë ishi i Interit, e njoftoi diçka të tillë nga grumbullimi me përfaqësuesen sllovake.
“Disfata ndaj City-t do të më mërzisë për një kohë të gjatë, por tashmë sezoni përfundoi dhe unë po fokusohem te edicioni i ardhshëm, i cili do të jetë i veçantë. Tani do të shohim se çfarë do të ndodhë në Paris, e rëndësishme është që unë tani ndihem shumë mirë. Po stërvitem normalisht, e mbarova sezonin me disa probleme fizike. Ishte e pamundur të luaja sepse rrezikoja një dëmtim më të rëndë. Tani jam gati nëse kombëtarja ka nevojë për mua, por edhe mund edhe të qëndroj në pankinë”, tha Skriniar.
28-vjeçari u transferua te Interi në vitin 2017 dhe koleksionoi 246 ndeshje dhe 11 gola, ndërsa tani, nis një kapitull i ri për mbrojtësin sllovak. /zoom.al/
Pse vdekja e Berluskonit e bën Melonin më të fortëKur të mbërrijë në katedralen gotike Duomo të Milanos për funeralin shtetëror të Silvio Berlusconit të mërkurën, Giorgia Meloni do të jetë ndër të spikaturat e atyre që do të vajtojë vdekjen e tij.
Vetë fakti që Meloni është e para grua e Italisë që mban detyrën e kryeministrit – i detyrohet shumë ndikimit të vetë Berlusconit.
Ai i dha Melonit detyrën e parë të madhe në politikën e vijës së parë, duke e emëruar atë ministren më të re të qeverisë në historinë italiane në moshën 31-vjeçare në vitin 2008.
Më pas vitin e kaluar, ai ishte i rëndësishëm në rënien e kryeministrisë së Mario Draghit, duke thirrur një takim të krahut të djathtë përmes një dreke organizuar në vilën e tij luksoze, ku ata komplotuan rrëzimin e qeverisë.
Dhe përsëri pas largimit të Draghit, ishte partia ‘Forza Italia’ e Berlusconit, një lëvizje e moderuar e qendrës së djathtë, që u bashkua me grupin e ekstremit të djathtë të Melonit në një marrëveshje koalicioni që e coi këtë të fundit në pushtet.
Por përveçse ishte partneri i dobishëm i Melonit në “biznesin” e fitimit të pushtetit, Berlusconi ofroi një markë politike që ajo tashmë e ka bërë të sajën. Dhe si “vëlla e motër” që ishin në politike, ”dy anëtarët” e familjes së krahut të djathtë luftuan shpesh ashpër me njeri tjetrin.
Së pari, stilet e tyre të lidershipit personal ishin prerë nga e njëjta pëlhurë modeste. Ata të dy mund të jenë të pandershëm deri në pikën e vrazhdësisë.
Ditën e zgjedhjeve shtatorin e kaluar, Meloni postoi një video ku shihet duke mbajtur dy pjepra para gjoksit. Ishte një shaka për të cilën do të ishte krenare drejtuesja e festës së “Bunga Bunga”.
Ashtu si Berlusconi, metoda politike e Melonit thekson qendrën e liderit si një individ “i cili flet gjuhën e njerëzve të thjeshtë”, tha biografi i Berlusconit, Giovanni Orsina.
Të dy liderët përpiqen të adresojnë kërkesat imediate të njerëzve të zakonshëm “pa u thënë atyre se çfarë duhet të duan”, tha Orsina, profesor në Universitetin Luiss në Romë. “Udhëheqësi nuk e projekton veten më të mirë se ndjekësit e tij, ai ose ajo është njëri prej nesh.”
Oferta e Melonit për votuesit në zgjedhjet italiane të vitit të kaluar “ishte një program shumë berluskonik”, tha Orsina.
Të dy liderët patën aftësinë për të formësuar debatin publik, nëpërmjet kanaleve tradicionale ose të mediave sociale.
Kanalet televizive Mediaset të Berlusconit e lejuan atë të dominonte bisedën kombëtare ndërsa ishte në pushtet për një dekadë. Të njëjtat kanale gjithashtu siguruan mjedisin e duhur për valën e populizmit të krahut të djathtë që lejoi Melonin të lulëzonte, megjithëse ishte konceptuar për përfitime komerciale dhe jo për dizajn politik.
Duke e sjellë nga paraardhësit post-fashistë “Vëllezërit e Italisë” së Melonit për të formuar një koalicion të krahut të djathtë në 1994, Berlusconi kishte përgatitur kushtet që grupi i saj të hynte në rrjedhën kryesore. “Pa Berluskonin nuk do të kishte Meloni”, tha për POLITICO Vittorio Sgarbi, nënsekretar për kulturën dhe ish-ministër në qeveritë e Berlusconit.
Ndërkohë, të pasurit e qendrës së djathtë të moderuar ”Forza Italia” në koalicionin aktual të Melonit e ndihmoi këtë të fundit që ekstremit të djathtë (forcës që ajo drejtonte) t’i jepej një shtresë respekti duke e bërë atë dhe vetë Italinë të pranueshme në Evropë dhe SHBA.
Rivalët dhe aleatët
Pavarësisht paraleleve, kjo nuk ishte një marrëdhënie pa tensione. Meloni u nda nga partia e Berlusconit në 2012, një shkëputje që çoi më vonë në krijimin e partisë “Vëllezërit e Italisë”.
Në vitin 2016, Berlusconi e kundërshtoi Melonin kur ajo doli si kandidate për kryetare bashkie e Romës, me arsyetimin se ishte shtatzënë. Meloni nuk ia harroi kurrë këtë gjë.
Në një intervistë të vitit 2017 për revistën javore Tempi, ai tha se “gjithmonë e kishte vlerësuar vendosmërinë, kompetencën, guximin intelektual dhe aftësitë analitike të Giorgia”.
Por ai priste që ajo ta shihte atë si burrë shteti më të mençur, nga i cili ajo do të kërkonte këshilla. Por ndërsa Meloni ngrihej, ajo nuk pranoi t’i tregonte atij respektin e kërkuar. Të dy kanë bërë grindje dhe jo pak.
Atij i pëlqente të luante gjithashtu rolin e të preferuarit, duke ftuar psh Matteo Salvinin në dasmën e tij të fundit duke shpërfillur Melonin.
Ajo ndërkohë u shfaq në një nga kanalet e tij duke thënë se “nuk i detyrohej asgjë Berlusconit”. Pas kësaj, ai reduktoi paraqitjet e saj në daljet televizive
Ditën e zgjedhjeve, vitin të kaluar, Berlusconi u kap në një video duke thënë se ishte “pak” i frikësuar prej saj.
Meloni, në moshën 46-vjeçare, mori për vete udhëheqjen e qendrës së djathtë, pa ndihmën e të moshuarit.
Partia e saj fitoi 26 për qind të votave zgjedhjet e fundit, ndërsa Berlusconi 8 për qind.
Berlusconi dukej se e kishte të vështirë ta pranonte këtë dhe formimi i qeverisë së qendrës së djathtë të udhëhequr nga Meloni ishte i përçarë.
Ai e turpëroi atë me shpërthime duke shprehur mbështetjen e tij për Putinin.
Në këmbim, ajo ndau ministritë kryesisht të nivelit dytësor për partinë e tij dhe refuzoi postet për disa nga të preferuarit e tij.
Gjatë negociatave, Berlusconi u fotografua me një copë letër ku ai kishte shkruar për Melonin se ishte “mbizotëruese, arrogante dhe ofenduese”.
Edhe brenda koalicionit, “Forza Italia” ka kundërshtuar një sërë masash qeveritare.
Tani, vdekja e Berlusconit ka potencialin për të forcuar Melonin. Sepse e ardhmja e “Forza Italia”, pa liderin e saj themelues është e pasigurt.
Ndërsa Meloni shihet si shumë më e djathtë se Berluskoni, grupi i votuesve për të cilët ata konkurruan është i njëjtë. Shumë mbështetës të “Forza Italia” të Berlusconit u transferuan te Vëllezërit e Italisë se Melonit vitin e kaluar. “Votuesit e qendrës së djathtë në Itali ndajnë një sërë vlerash themelore për shumicën e çështjeve dhe për pikëpamjen botërore,” sipas Lorenzo Pregliasco i agjencisë së sondazheve YouTrend. “Ata identifikuan lidershipin më të fortë në atë fushë dhe votuan për atë që ishte në gjendje ta shprehte më mirë: Berlusconi për 20 vjet, pastaj Salvini, pastaj Meloni”.
Partia Liga e Salvinit po ecën keq në sondazhe. Brenda politikës evropiane, Forza Italia është anëtare e grupit EPP. Grupimi i Melonit në BE, ECR, mund të bëhet aleat me EPP-në në zgjedhjet e Parlamentit Evropian të vitit të ardhshëm.
Në intervistën e tij të fundit javën e kaluar, Berluskoni dha bekimin e tij për një aleancë midis EPP dhe ECR.
Gjatë mandatit të parë të Berlusconit si kryeministër në vitet 1990, Meloni ishte vetëm një adoleshente që mësonte politikën e ekstremit të djathtë me një grup miqsh radikalë në Romë.
Ajo është rritur në një udhëheqje populiste që i pëlqen të shihet si luftëtare.
Por, ashtu si Berluskoni, ajo është e gatshme të bëjë marrëveshje për hir të pushtetit.
Në një video homazh publikuar pas vdekjes së tij, ajo tha: “Me të, Italia mësoi të mos i vendoste kurrë kufij vetes. Mësoi të mos supozonte kurrë se ishte mundur” Ajo në këtë rast mund të ketë folur për veten e saj.
Si ta bëni dikë të dashurohet me ju?Kur bëhet fjalë për të bërë dikë të dashurohet me ju, aftësia juaj për të pasur biseda të thella dhe interesante është shumë e rëndësishme.
Si ta bëni dikë të dashurohet me ju (sipas shkencës)
Një sens i mirë humori ju bën të parezistueshëm
A mund të ketë ndonjë gjë më të mirë sesa të bësh dikë që të pëlqen të qeshë? Sigurisht që jo. Sepse kështu krijohen lidhjet më të mira. Kështu ndizen emocionet tuaja pozitive. Është një bashkëfajësi që qëndron në zemrën tuaj dhe gjithashtu tregon inteligjencën tuaj. Nuk është rastësi.
Tregoni cenueshmërinë tuaj
Disa njerëz, kur përpiqen të bëjnë dikë të dashurohet me ta, nuk hezitojnë të tregojnë cilësitë e tyre pozitive dhe pothuajse ‘heroike’. Megjithatë, edhe pse kjo mund të duket e mirë në ekranin e madh kinematografik, në të vërtetë nuk funksionon në fushën e dashurisë. Në vend të kësaj, demonstrimi i dobësisë suaj i tregon personit tjetër se jeni njerëzor dhe ju ndihmon të krijoni afërsi dhe intimitet me të.
Jepu atyre të dhëna që mendon se janë tërheqës
Ndrojtja nuk është një shoqërues i mirë kur bëhet fjalë për të bërë dikë të dashurohet me ju. Por, bëni kujdes sepse nuk është mirë as të jeni shumë përpara. Ju duhet të gjeni një pikë të ndërmjetme. Ju dëshironi t’u tregoni atyre se ju pëlqejnë, por pa e treguar shumë këtë. Keni nevojë për gjuhë verbale dhe, më e rëndësishmja, joverbale. Ai lloji ku buzëqeshja juaj flet shumë, dhe sytë tuaj i thonë të gjitha.
Arti i bisedës së mirë (sa më i thellë aq më mirë)
Bisedat e thella dhe interesante mund të jenë spiranca për tërheqje dhe mënyra për të joshur neuronet e personit tjetër. Në fund të fundit, nëse mund ta ‘ndizni’ trurin e tyre, kjo do t’ju japë një avantazh. Duhet të magjepsni mendjen e tyre në mënyrë që të ndezni dashurinë brenda zemrës së tyre.
Mënyra se si i bëni ata të ndihen është e rëndësishme
Pak gjëra mund të jenë aq të kënaqshme sa ndjenjat e lidhjes, mirëqenies dhe harmonisë absolute në shoqërinë e dikujt tjetër. Në dashuri, ata janë çelësi. Sepse të biesh në dashuri nuk ka të bëjë vetëm me tërheqjen fizike. Ju bini në dashuri me atë se si ju bën të ndiheni.
Ekspertët e marrëdhënieve pohojnë se nuk ka asgjë më të jashtëzakonshme sesa krijimi i përvojave pozitive dhe të thella me një partner. Së shpejti zbuloni se pjesa tjetër e ndërveprimeve tuaja, të tilla si me kolegët e punës, nuk ju japin të njëjtat ndjenja të bashkëpunimit dhe afinitetit absolut.
Personaliteti juaj
Pamja juaj fizike është letra juaj e prezantimit, por personaliteti juaj është ftesa e drejtpërdrejtë për dikë që të dashurohet me ju. Kush jeni, çfarë ju përcakton, vlerat dhe besimet tuaja, mënyra se si i trajtoni të tjerët, mënyra se si reagoni ndaj gjërave, përvoja juaj dhe aftësitë tuaja emocionale janë ato që nxisin ndjenjën e tërheqjes.
Bëhu një mik i mirë
Ndërsa mund të keni dëshirë të madhe dhe të ëndërroni që dikush të bie në dashuri me ju, shpesh nuk është një ide e mirë të jeni me nxitim. Në fakt, dashuria e ngadaltë shpesh është vërtet e frytshme, veçanërisht nëse fillon me një miqësi të mirë. Mbani në mend se çiftet më të lumtur dhe më jetëgjatë janë ata që janë partnerë të mirë të jetës, që argëtohen së bashku dhe që dinë të arrijnë marrëveshje.
Demonstroni një lidhje të sigurt
Lidhja përcakton mënyrën tuaj të lidhjes me të tjerët. Disa njerëz e bëjnë këtë nga një pozicion sigurie, pjekurie emocionale dhe vetëbesimi. Të tjerët e kryejnë atë nga një vend pasigurie, frike ose ftohtësie emocionale. Është e rëndësishme të punoni në fushën tuaj personale për të arritur marrëdhënie më të kënaqshme nëse doni të bëni dikë të dashurohet me ju.
Së fundi, secili ka sekretet e veta kur vjen puna për të bërë dikë të dashurohet me ta. Ju i mbani këto strategji me vete. Por, mos harroni se edhe joshja është një art. Ju mund të mësoni se si ta bëni atë tuajën.
Porositë në Tik Tok/ Falsifikimi i pasaportave u zbulua nga arrestimi i çiftit shqiptar në HanoverArrestimi i një çifti shqiptar në aeroportin e Hanoverit në Gjermani me destinacion Londrën, ka zbuluar një skemë të falsifikimit të dokumenteve të identitetit që përdoren për kalim të paligjshëm të kufirit në shtete të ndryshme.
Policia tha se ka arrestuar tre persona të dyshuar në këtë skemë në Tiranë, e cila aplikohej në platformën sociale Tik Tok: Mariglen Hoti, 35 vjeç, Shkëlqim Hoxha, 52 vjeç, dhe Ilir Hoxha, 34 vjeç, të tre banues në Tiranë.
Shërbimet e Policisë kanë lokalizuar në Kamzë, dhe gjatë kontrollit të dokumenteve i gjetën një dokument (patentë italiane) të dyshuar të falsifikuar. Maringlen Hoxha, sipas Prokurorisë, kundrejt pagesës gjente klientë dhe i shiste në Shqipëri.
Operacioni mbulon një numër të madh zbulimesh të shtetasve shqiptarë që tentuan të udhëtonin drejt Mbretërisë së Bashkuar nëpërmjet aeroporteve të ndryshme në Gjermani duke përdorur dokumente identifikimi të falsifikuara.
Në datën 09.11.2022, në aeroportin e Hanoverit është arrestuar një çift shqiptar, të cilët po tentonin të fluturonin për në Londër duke përdorur dokumente greke të falsifikuara.
Pasaportat përmbanin një përzierje të filigranteve S të dyfishtë dhe gjysmëhënë, gjithashtu përmbanin një çip të lexueshëm.
Shtetasit e arrestuar janë O.N. dhe K.L., dhe gjatë hetimeve u konstatua se një i afërm i tyre kontaktoi me një falsifikues në Shqipëri nëpërmjet rrjetit ‘Tik-Tok’, profili “passaporaeurope”.
Në vijim të hetimeve nga ana e Prokurorisë Tiranë, të kryera me metoda speciale të hetimit si blerje e simuluar, vëzhgime, etj, u zbulua mekanizmi ku shtetas të ndryshëm porosisnin dokumente të falsifikuara duke përfshirë pasaporta tek shtetasi Mariglen Hoxha dhe ky i dërgonte porositë në laboratorin në Kosovë, ku dhe kryheshin falsifikimet.
Këto dokumente më pas dërgoheshin në destinacion nëpërmjet bashkëpunëtorëve të tyre që kamuflonin këtë veprimtari të kundraligjshme duke u marrë me transportin e udhëtarëve nga Kosova në Shqipëri dhe më gjerë.
Ata akuzohen për veprat penale të “Falsifikimi i letërnjoftimeve, pasaportave ose vizave”, “Pastrimi i produkteve të veprës penale ose i veprimtarisë kriminale”, “Ndihma për kalim të paligjshëm të kufijve”.
Revista amerikane: SHBA po krijon një krizë në Kosovë. Si t’i shpëtoni, para se të jetë tepër vonëNëse dikush mund ta kuptojë përplasjen e shëmtuar dhe të panevojshme mes Shteteve të Bashkuara dhe Kosovës, ai është Volodymyr Zelensky. Kërkojini presidentit ukrainas t’u japë rusëve etnikë autonomi dhe Zelensky do të bëjë menjëherë tre pyetje: A do të pranojnë rusishtfolësit që të jetojnë në Ukrainë, jo në Rusi? A do ta njohë Rusia sovranitetin dhe integritetin territorial të Ukrainës? Dhe a do të na lejojë përfundimisht dhënia e autonomisë të anëtarësohemi në NATO?
Paaftësia e Shteteve të Bashkuara dhe Bashkimit Evropian për t’iu përgjigjur këtyre pyetjeve, siç aplikohet për Kosovën dhe Serbinë, është në themel të luftës vetëshkatërruese të pushtetit perëndimor me kryeministrin e Kosovës Albin Kurti. Në vend që ta shikojnë autonominë në mënyrë strategjike – siç do ta bënte Zelensky, dhe siç bën presidenti rus Vladimir Putin – zyrtarët e administratës së Biden janë po aq dogmatikë sa kryeministri i Kosovës që ka tërhequr zemërimin e Perëndimit.
Uashingtoni ka përmbushur detyrimin e kahershëm të Prishtinës, të pranuar së fundmi nga Kurti, për të krijuar një asociacion të komunave me shumicë serbe. E frustruar me kryeministrin e Kosovës për dështimin në paraqitjen e kushteve të tij për themelimin e Asociacionit, dhe e zemëruar me operacionin e tij të fundit, të pamatur të policisë speciale në veriun e mbizotëruar nga serbët e Kosovës, administrata e Biden tashmë e ka ndëshkuar Kosovën dhe është gati të shkaktojë më shumë dhimbje.
Duke hequr dorë nga presioni, Kurti deri më tani ka hedhur poshtë kërkesat e SHBA-së dhe BE-së për të tërhequr policinë speciale nga veriu, për të hequr kryetarët e bashkive të instaluara së fundmi nga ndërtesat komunale dhe për të shkuar drejt zgjedhjeve të reja. Kurti këmbëngul që serbët që sulmuan NATO-n dhe policinë e Kosovës më 29 maj, fillimisht të sillen para drejtësisë, si pjesë e planit pesëpikësh të kryeministrit për të ulur tensionet. Për të shmangur një bojkot tjetër serb të zgjedhjeve, presidentja e Kosovës Vjosa Osmani – e cila kryesisht mbështet linjën e Kurtit – ka propozuar që të paktën 20 përqind e votuesve të nënshkruajnë një peticion për zgjedhje të reja.
Me sfidën e tij, Kurti ka zemëruar Shtetet e Bashkuara, aleatin më të rëndësishëm të Kosovës, ka armiqwsuar popullsinë serbe të Kosovës dhe ka nxitur presidentin serb Aleksandar Vuçicc, ashtu si autokrati përballet me protesta të pashembullta të brendshme. Dëshira e Uashingtonit për të vendosur sanksione shtesë ndaj Kosovës është e kuptueshme.
Është gjithashtu një gabim i rëndë. Uashingtoni dhe Brukseli ndajnë shumë fajin për krizën, duke përfshirë dhunën e paramenduar të ushtruar nga serbët kundër paqeruajtësve të NATO-s. Absurditeti i sanksionimit të një aleati demokratik në Prishtinë, ndërkohë që përshëndetet një autokrat manipulues, pro-rus si një “partner më i mirë dhe më i mirë [SHBA-së]”, siç tha ambasadori i SHBA-së në Serbi Christopher Hill në një intervistë me shërbimin serb të Zërit të Amerikës, duhet ta bwjw tw pushojw pak Sekretarin e Shtetit, Antony Blinken.
Në vend që të lejojë zhgënjimin të udhëheqë politikën ndaj Kosovës, ose të lejojë iluzionin për të udhëhequr politikën ndaj Serbisë, Blinken duhet të rishqyrtojë urgjentisht qasjen e administratës së tij. I bindur nga vartësit e tij, Blinken me sa duket ka nënshkruar një mirëkuptim me Vuçiccin. Mbështetja e Serbisë për Ukrainën përkthehet në butësi të SHBA-së ndaj Vuçiccit, i cili ka ringjallur nacionalizmin “serb të madh” që e solli Beogradin në konflikt me fqinjët e tij dhe NATO-n në vitet 1990. Siç shpjegoi Hill në lidhje me ndihmën për Ukrainën, “kur njerëzit janë në bord, marrëdhëniet përmirësohen”. Kjo frazë kap qëndrimin e administratës së Bidenit ndaj Serbisë.
Ajo që duhet të shqetësojë Blinken është se Moska vështirë se duket e shqetësuar nga ndonjë prej arritjeve të administratës Biden me regjimin e Vuçiccit. Marrëdhëniet serbo-ruse vazhdojnë përballë votave simbolike dhe egoiste të Beogradit të lidhura me Kosovën kundër Rusisë në Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së. Teksa armatimet moderne perëndimore e kthejnë valën e luftës kundër Rusisë, Kremlini ka hedhur poshtë raportet – të konfirmuara nga Vuçiq – se municionet serbe të epokës sovjetike kanë gjetur rrugën e tyre drejt Ukrainës. Narrativat pro-ruse, të organizuara nga Beogradi në kundërshtim me BE-në, gjejnë rrugën e tyre në të gjithë Ballkanin.
Ndërsa Serbia diversifikon furnizimin e saj me gaz, Beogradi ka dyfishuar naftën ruse. Nocioni se Vuçiç do të dorëzojë depozitat e litiumit të Serbisë në Perëndim duket fantastik tani që qytetarët serbë – shumë prej të cilëve kundërshtojnë ashpër minierat e litiumit – janë mobilizuar kundër presidentit të tyre dominues. Alteregoja pro-ruse e Vuçiqit, shefi i inteligjencës, Aleksandar Vulin, sapo mori pjesë në një konferencë të madhe të sigurisë në Moskë, “duke sinjalizuar për qendrat e fuqisë perëndimore se Serbia ka një alternativë [ruse]”. Serbia mbetet vendi i vetëm evropian – përveç Bjellorusisë aleate të Kremlinit – që nuk e sanksionon Rusinë.
Çështja është se Putin beson se ai, jo Perëndimi, po fiton në Ballkan, me kosto shumë të ulët. Nga këndvështrimi i Kremlinit, çrregullimi në një rajon ku Shtetet e Bashkuara, BE dhe NATO kanë avantazhin strategjik është provë se administrata Biden nuk di se si të ushtrojë pushtetin. Nëse Vuçiç – pa armë bërthamore apo rezerva masive të naftës dhe gazit – mund të ngatërrojë Perëndimin, atëherë po ashtu edhe Putini. Moska e kupton se Kosova- jo energjia apo vëllazëria sllave ortodokse – është ndikues për marrëdhëniet serbo-ruse dhe për destabilizimin rajonal të nxitur nga Beogradi.
Me bindje gati fetare, zyrtarët amerikanë mbështesin autonominë serbe si “Gralin e shenjtë” për mbylljen e çështjes së Kosovës. Në realitet, dhënia e asociacionit për serbët e Kosovës – pa avancuar njohjen e Kosovës nga serbët dhe nga aleanca e plotë e NATO-s – është një propozim i tensionuar. Nuk është rastësi që Rusia gjithashtu përkrah skemën e autonomisë serbe, në të njëjtën gjuhë ungjillizuese si zyrtarët e SHBA-së dhe BE-së. “Themelimi i Bashkësisë së Komunave Serbe do të garantonte të drejtat, sigurinë dhe besimin në të ardhmen (për serbët në Kosovë),” deklaroi ambasadori i veteran rus në Serbi Alexander Botsan-Kharchenko për agjencinë e lajmeve TASS në fund të muajit të kaluar.
Kremlini e kupton atë që Uashingtoni dhe Brukseli nuk e kuptojnë: Asociacioni i propozuar është një mjet për të projektuar ambicien serbe, jo për të mbrojtur serbët e Kosovës. Vuçicc nuk dëshiron asnjë version të asociacionit në përputhje me sovranitetin, integritetin territorial dhe funksionalitetin e Kosovës. Pavarësisht garancive me shkrim nga zyrtarë të lartë të SHBA-së, Uashingtoni nuk ka treguar se mund ta bindë Beogradin që të pranojw një formë stabilizuese të autonomisë – edhe përgjatë linjave të paqarta të propozuara nga kryeministri shqiptar Edi Rama.
Përkundrazi, zyrtarët i bëjnë presion Kosovës që të negociojë jashtë propozimit serb për autonomi, edhe pse ata pranojnë se ai është jashtëzakonisht i papranueshëm. Pranimi i një pozicioni hapjeje shkatërrues është një grackë klasike negociuese. Në këtë rast, ndërmjetësuesit perëndimorë harrojnë se Vuçicc ka shkatwrruar marrëveshjen Kosovë-Serbi të bërë më 18 mars, ditën kur BE-ja dhe SHBA-ja e shpallën atë si “ligjërisht të detyrueshme”, edhe pse presidenti serb refuzoi ta nënshkruajë atë.
As Shtetet e Bashkuara, BE, apo edhe NATO nuk duket se e kuptojnë rrezikun e vërtetimit të përsëritur të taktikave fizikisht destruktive serbe në veri të Kosovës. Ndërsa një oficer i KFOR-it të SHBA-së në terren vlonte për sulmet e 29 majit nga serbët, zyrtarët fyen Kurtin, duke e lejuar Vuçiccin të “arratisej” i lirë. Kjo është e pafalshme duke pasur parasysh përdorimin e mjeteve shpërthyese të dizajnuara me kujdes që kërkojnë përgatitje, të cilat nuk mund të kishin kaluar pa u vënë re nga Beogradi.
Hill fajëson në mënyrë rutinore Kosovën – një vend në të cilin ai nuk është i akredituar – ndërkohë që injoron lëvizjet nxitëse të Beogradit. Në dhjetor, Vuçicc e quajti Kurtin “llum terrorist”. Në prill, Vuçicc promovoi bojkotin e serbëve të Kosovës ndaj zgjedhjeve në veri, duke e etiketuar qeverinë e Kosovës “pushtuese”. Me kërkesa zhvatëse, presidenti serb vazhdon të bllokojë serbët e Kosovës që të zgjedhin liderët e tyre.
Dimrin e kaluar, zyrtarët e SHBA dhe NATO-s i dhanë besim kërkesës së pacipë të Beogradit për të dërguar trupat e tij në Kosovë dhe racionalizuan barrikadat kërcënuese të vendosura shpesh në veri të vendit. Në versionin aktual të sindromës së Stokholmit, zyrtarët perëndimorë, duke përfshirë një gjeneral të Gardës Kombëtare të Ushtrisë Amerikane, tani e konsiderojnë Vuçiçin si çelësin e stabilitetit, disa ditë pasi udhëheqësi serb vendosi forcat e tij në gatishmëri të lartë dhe nuk arriti të parandalonte sulmet ndaj NATO-s, duke nxitur një shtimi i trupave të KFOR-it.
Nuk ka dyshim se Kurti, duke injoruar thirrjet e qarta dhe të koordinuara të SHBA-së dhe NATO-s, është një ndihmës i dhunës. Fatkeqësisht, të tillë janë edhe negociatorët e SHBA-së dhe BE-së, të udhëhequr nga shefi i çështjeve të jashtme të BE-së, Josep Borrell. Në mars, BE dhe Shtetet e Bashkuara lejuan Vuçiccin të largohej nga Ohri, Maqedonia e Veriut – vendi i negociatave kryesore midis Beogradit dhe Prishtinës – pa një angazhim që serbët të kthehen në institucionet e Kosovës dhe të marrin pjesë në zgjedhjet për kryetar komune.
Kjo mbikëqyrje çoroditëse sakatoi negociatat për autonominë, në të cilat përfaqësuesit e zgjedhur serb do të luanin një rol kritik. Zgjedhjet e suksesshme do t’i kishin legjitimuar përfaqësuesit në sytë e të gjitha partive, duke përfshirë ato në Prishtinë, dhe do të shënonin një kthesë nga largimi i hidhur dhe i prodhuar serb mbi targat në fund të vitit të kaluar. Pranimi i papritur i Kurtit i Asociacionit u dha negociatorëve mundësinë për të ushtruar presion mbi Vuçiccin për këtë shfaqje jetike të mirëbesimit. Në vend të kësaj, Shtetet e Bashkuara dhe BE-ja panë se si Beogradi po projektonte një bojkot të zgjedhjeve të 23 prillit në veri – të organizuara nga Kosova për lavdërim të SHBA-së – duke krijuar terrenin për krizë.
Kërcënimet e fshehura hollësisht të SHBA-së për të rrëzuar qeverinë Kurti mbi Asociacionin – një taktikë e ashpër e përdorur edhe në vitin 2020 nga administrata Trump – errësojnë dështimin e administratës Biden për të krijuar apo edhe për të kuptuar kushtet për të arritur autonominë. Siç mund të zbulojë përfundimisht administrata në Ukrainë, autonomia është një çështje e statusit përfundimtar, që përfaqëson levën e fundit të një vendi të përballur me një fqinj armiqësor, irredentist si Rusia apo Serbia.
Fatkeqësisht, marrëveshja Bruksel-Ohër që Shtetet e Bashkuara dhe BE-ja ia imponuan kryesisht Serbisë dhe Kosovës është vetëm e përkohshme në natyrë. Kjo do të thotë se qasja perëndimore mbështetet në një kontradiktë: Kosova duhet të bëjë një lëshim të statusit përfundimtar për autonominë, por Perëndimi mund të premtojë vetëm – në rastin më të mirë – përparim në rritje në marrëdhëniet me Serbinë dhe me përpjekjen e Kosovës për personalitet të plotë ndërkombëtar.
Edhe nëse Prishtina i përmbush të gjitha obligimet e saj, duke përfshirë themelimin e Asociacionit, Kosova nuk ka asnjë garanci për kërkesat e saj thelbësore strategjike. Serbët e Kosovës mund të ruajnë besnikërinë e tyre ndaj Beogradit dhe të sfidojnë Prishtinën. Serbia ende mund ta refuzojë njohjen de jure të Kosovës. Dhe, mbi të gjitha, Kosova mund të mbetet jashtë NATO-s – garancia unike e sovranitetit dhe integritetit territorial të Prishtinës.
Rruga e Kosovës drejt aleancës mbetet e bllokuar nga katër anëtarë të NATO-s: Greqia, Rumania, Sllovakia dhe Spanja. Zyrtarët e Departamentit të Shtetit të SHBA-së, duke përfshirë Blinken, pohojnë se zbatimi i marrëveshjes së Ohrit do t’i mundësojë Uashingtonit të apelojë ndaj katër pengesave.
Në fakt, tre palët e vijës së ashpër—Bukureshti, Bratislava dhe Madridi—kapen pas pozicioneve të tyre për arsye që nuk kanë të bëjnë me sjelljen e Kosovës. Ka pak prova që Uashingtoni ka investuar shumë për t’i bërë këta aktorë – të cilët mbajnë çelësin e përparimit në të gjithë rajonin – të ndryshojnë mendje, qoftë edhe përkohësisht. Spanja dhe Sllovakia, për shembull, mund t’i kthejnë lehtësisht trupat e tyre në misionin e KFOR-it, i cili është status neutral. Madridi mund të imitojë Bratislavën dhe të hapë një zyrë ndërlidhëse në Prishtinë – një hap që do të shkonte larg për të siguruar Kosovën se autonomia serbe mund të çonte në anëtarësimin në NATO.
Në vend të kësaj, Spanja, së bashku me Rumaninë, votuan në prill kundër anëtarësimit të Kosovës në Këshillin e Evropës. Kështu bëri edhe Serbia, duke shkelur hapur detyrimet e saj në marrëveshjen e ndërmjetësuar nga BE. Pengimi flagrant karakteristik i Beogradit nuk ka tërhequr asnjë nga kritikat e drejtuara ndaj Prishtinës për zvarritjen e saj në shoqatë.
Me pak fjalë, do të duhen më shumë se sa sanksione të mira që Shtetet e Bashkuara të dalin nga kriza që Uashingtoni dhe Brukseli ndihmuan në krijimin. Pretendimi se Shtetet e Bashkuara kanë një partner në Beograd dhe një armik në Prishtinë, as nuk do ta zbusin ngecjen aktuale në veri dhe as nuk do të çojnë në stabilitet.
Pavarësisht agjendës së tij të furishme globale, Blinken duhet të ushtrojë personalisht kontrollin mbi politikën e SHBA-së për Ballkanin. Si fillim, administrata e Bidenit duhet të disiplinojë ambasadorët e saj në rajon, duke kufizuar ekskursionet e Hill në politikën e një vendi, Kosovës, që nuk i përket më Serbisë. Ndarjet midis ambasadave të SHBA-së në Beograd dhe Prishtinë kanë tërhequr vëmendjen e partnerëve kryesorë të BE-së dhe kanë minuar autoritetin e Blinken.
Në thelb, Blinken duhet të vendosë nëse çrregullimi rajonal dhe dëmtimi i besueshmërisë së SHBA-së ia vlejnë përqafimin me kokë të një autokrati serb të refuzuar nga një pjesë e gjerë e popullsisë së tij. Në fund të fundit, Uashingtoni ka një model alternativ. Në Hungarinë fqinje, ambasadori i SHBA-së, David Pressman, ka dëshmuar se një qasje e qëndrueshme, e përqendruar te vlerat, mund të arrijë shumë më tepër ndikim – mbi një autokrat shumë më të frikshëm – se çdo gjë e arritur në Serbi.
Në vend të qortimeve të hartuara me ngut, Blinken duhet të mbajë një fjalim të konsideruar tërësisht mbi politikën e SHBA-së ndaj Serbisë, Kosovës dhe gjithë rajonit. Blinken duhet të ripërqendrojë vlerat demokratike si thelbin e politikës dhe partneritetit të SHBA-së me BE-në. Ai duhet t’i drejtojë të dërguarit dhe ambasadorët e tij që t’ua përcjellin këtë mesazh liderëve të Ballkanit, përfshirë Vuçiccin.
Blinken duhet ta ndjekë këtë fjalim me një vizitë – jo në rajon, por në Athinë, Bratislavë, Bukuresht dhe Madrid – katër kryeqytetet që mbajnë çelësin e avancimit të Kosovës, dhe rrjedhimisht strategjisë perëndimore, në rajon.
Blinken duhet të mbyllë turneun e tij në Bruksel, me Borrell dhe përfaqësuesin special të BE-së në rajon, Miroslav Lajçak. Blinken duhet t’u kujtojë këtyre diplomatëve se marrëveshja ndërmjet Serbisë dhe Kosovës mban emrin e BE-së. Brukseli nuk mund të fshihet më pas vijës se është thjesht një lehtësues. Në vend të më shumë “paqartësie konstruktive”, Shtetet e Bashkuara dhe BE duhet të fokusohen në qartësi. Prioriteti urgjent është një sekuencë e hekurt hapash që Kosova dhe Serbia duhet të ndërmarrin për të zbatuar marrëveshjen, shumë përpara fundit të vitit.
Në këtë mënyrë, Blinken do t’i largojë Shtetet e Bashkuara dhe BE-në nga konfuzioni dhe kriza, duke i dërguar një sinjal Moskës për vendosmërinë parimore për të konsoliduar Ballkanin në Perëndim, përkrah Ukrainës./ForeignPolicy
U shkarkua si kryetar i PD-së Lushnje, Saimir Korreshi: Alibeaj sillet si komunist!Deputeti i Partisë Demokratike, Saimir Korreshi akuzon Enkelejd Alibeaj se fshihet pas shkarkimit të tij nga posti i kryetarit të Partisë Demokratike në Lushnje.
Në një intervistë për Report TV Korreshi akuzoi Alibeaj se po vepron sikur PD të jetë Partia Komuniste. Madje thotë dhe se PD ka rënë e gjitha, siç ra sistemi në Shqipëri nga sulmet e Iranit”
“Shkarkuar apo ngarkuar nuk e dimë çfarë bëhet por ka pasur një komunikim, më kanë dërguar një email. Një nga ata të kryesisë ka marrë kontributin të bëjë gjithçka aty brenda për të vendosur cilët do jenë kryetarët e degëve.
Më e bukura është se ai që flet për dekomunistizim dhe bën akte si në komunizëm. Nuk e di a jam tek PD apo tek partia marksiste leniniste”, tha Korreshi.
Nga ndalimi i takimeve zyrtare tek pasojat financiare, zbardhen sanksionet e BE-së për KosovënBashkimi Europian ka përgatitur masa fillestare, si sanksione kundër Kosovës për shkak të mospërfilljes së kërkesave për hapa të menjëhershëm nga Qeveria e Kosovës për uljen e tensioneve në veri, mëson Radio Europa e Lirë nga burimet diplomatike.
Sipas këtyre masave, sanksionet do të përfshijnë pezullimin e ftesave për pjesëmarrjen e Kosovës në ngjarjet e nivelit të lartë dhe vizitave dypalëshe nga Bashkimi Europian dhe vendet anëtare. Takime do të ketë vetëm kur ato duhet të zhvillohen për t’u fokusuar në adresimin e krizës në veri të Kosovës dhe hapave për gjetjen e zgjidhjes.
Sanksioni tjetër pritet të përfshijë punën e përbashkët të grupeve që ekzistojnë mes Kosovës dhe BE-së, e të cilat janë krijuar në bazë të Marrëveshjes së Stabilizim Asociimit (MSA).
Tashmë është pezulluar takimi i një nën-komisioni, atij për tregti, industri, doganë dhe taksa i cili është dashur të mbahej me 8 qershor, por që nuk është zhvilluar. Takimi i radhës, i cili pritet të suspendohet, është ai i datave 21 dhe 22 qershor, i nën-komisionit për drejtësi, liri dhe siguri.
Do të ketë edhe pasoja financiare për Kosovën. Është planifikuar një pezullim domethënës i financimit nga ana BE-së i disa projekteve për të cilat ka dhënë propozime Kosova në kuadër të Fondit investues për Ballkanin Perëndimor.
BE, si sanksion ndaj Kosovës, ka paraparë që të ulë edhe nivelin e pranisë publike në zhvillimet dhe ngjarjet e përbashkëta ku marrin pjesë anëtarët e Qeverisë së Kosovës. Kjo masë pritet të përfshijë edhe takimet në kuadër të bashkëpunimit financiar.
Arrestohet ish-Presidenti i SHBA, Donald TrumpDonald Trump dhe ndihmësi i tij i ngushtë Walt Nauta tani janë të arrestuar në gjykatën amerikane Wilkie D Ferguson Jr në Miami, përpara se të njihen me aktpadinë për akuzat federale në lidhje me dokumentet e klasifikuara të qeverisë të gjetura në Mar-a-Lago, raporton CNN.
Ish-presidenti i SHBA-ve, Trump dhe Nauta pritet të dalin në gjykatë së shpejti për akuzat se kanë mbajtur gabimisht dokumentet e klasifikuara.
Megjithatë, sipas CNN nuk pritet që Trump të kalojë natën në qeli pasi ai do të lirohet me kushtin që do të jetë prezent në seancat gjyqësore të radhës mbi këtë çështje.
Në emër të kujt kërcënon Edi Rama me sanksione?Është bërë thuajse e përditshme që kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama kërcënon Albin Kurtin se do të ketë sanksione.
Sanksionet janë përmendur në një dokument të një OJF-je të shpërndarë nga mediat qeveritare.
Edhe zëvendësndihmësi sekretar amerikan i shtetit, Escobar foli për pasoja, por një ditë më parë u tërhoq duke thënë se Albin Kurti është partner i SHBA-së, ndonëse një partner i vështirë.
Vetë SHBA-ja nuk ka përmendur kurre sanksione, shpallje non grata apo fushatë ç’njohjeje të Kosovës.
Të gjitha janë sugjerime të një OJF-je me ndikim, por jo në mënyre zyrtare të Washington-it. Është e paimagjinueshme që nëse Kurti rrezikon sanksione, atij të mos ia kenë thënë vetë amerikanët, por t’ia kenë lënë në dorë Edi Ramës për t’ia komunikuar.
Rama edhe nëse do të ishte ngarkuar për ta paralajmëruar dhe sensibilizuar Kurtin, mund ta kishte bërë në mënyrë private.
Siç ka thënë Albin Kurti, një gjë e tillë nuk ka ndodhur; Edi Rama thjesht e ka kërcënuar Kurtin me sanksione në konferenca për shtyp, duke u justifikuar me qëndrimin e tij se i dhimbset Kosova dhe kombi.
Por nëse nuk flet në emër të amerikanëve, të cilët i kanë vetë lidhjet me Kurtin dhe ia komunikojnë rreziqet që e presin, atëherë në emër të kujt kërcënon Edi Rama?/ Zoom.al
